Kara attın yeni açmış bu gülü
Bahar olup açsan artık ne fayda
Bir sözünle zehirledin bu gönlü
Yollarıma çiçek döksen ne fayda
Hazan ettin dost bağında gülleri
Gidişinle sevindirdin elleri
Gözlerime savurdun ya külleri
Nehir olup bana aksan ne fayda
Gündüzümü gecelere sürmüşsün
Sevda defterimi erken dürmüşsün
Hakk nazar ettiği kalbi kırmışsın
Arş’alaya çıkıp baksan ne fayda
