Geceleri düş kurarken maiye bulanırdı mujgânı
Seherde bir ümit yeşerirdi gözlerinde
Ben âfâk arar iken tar ü mar olmuşum çok mu
Ne bahrde yansıyan semâ bilirim
Ne de semâda yansıyan cevher
Heşri bekler kimi can, ah ü zardan kurtulmaya
O ise Divan'da bir gül pesinde
Ben yek mah cemal ararım var muhakkak
Ne lisan bilirim anlayacak
Anlatacak ne de bir kelâm
Dedi ki,
Ben nâr olmam yâr olurum
Dedim ki
Ah benim revnak-bahş yarim
Eyyam-ı bahur geçti nalezen oldum
