Bil ki;
Ata'larımızın alınteri,
Belki de kanı vardı,
O harcın içinde...
Mostar köprüsü,
Kaç aşık buluştu üstünde
Vurulup diz üstü düştün de
Yıkamadılar seni.
Nehir'in kenarlarına
Çok sıkı tutunmuştun çünkü.
Biz birleştirdik seni yine,
Nehir'in orta yerinde.
Bir daha böyle bir şey,
Görme sakın,
Sığ sularda ve derinde.
Balıkların bile gülüyor artık.
Gölgemiz geldi diye.
Mostar köprüsü;
Türk'lerden Boşnak'lara,
En büyük hediye...
