Kirpiklerinin gölgesi eflatunî yâr senin.
Beni sana ram eyler her bakışta gözlerin.
Yağmur damlalarıyla düşen bir bereketsin.
Havan sanki lâlezar soyun menekşe senin.
Billûr gibi sesin ki kulaklarımda çınlar.
Hatırlatır hep seni güllerle erguvanlar.
Zarafet abidesi öyle bir dururşun var.
Bakışın ayrı âlem soyun menekşe senin.
Güzellikle asalet sende ermiş kemale.
Öyle bir efsanesin seni kıskanır lâle.
Melekler mest ü hayran gül sendeki cemale.
Nefesin gül kokuyor soyun menekşe senin.
Ankara,24.03.2008 İbrahim KİLİK
