Takvimden bir yaprak düştü
Bugün bir kez daha eskidi ömrüm
Saçlarında aklar olan ben,
Resimde gülen küçük kıza küstüm
Bahar gibi geldi geçti hayatım
Gülücüklerim kısa, uzun sürdü hep hüznüm
Mevsimlere mutluluğu öğreten ben,
Şimdi yazlara, kışlara küstüm
Yıldızlarım söndürdü artık ışıklarını
Tıpkı onlar gibi karardı gönlüm
Karanlıkta şarkılar söyleyen ben,
Issız, kimsesiz gecelere küstüm
Mazide kaldı kahkahalarım
Dostlar gitti, yalnızlığı gördüm
Bir başıma çaresiz kalan ben,
Yalancı, soğuk kalabalıklara küstüm...
