Kürek çekiyorum bilinmeyenlere,
Uçsuz bucaksız yerlere,
Bilinmeyen,gizlenmiş güzelliklere...
Tenin ıslaktır ıpıslak,
Döner bakarsın gelen ben miyim diye?
İnanamazsın gözlerine ,benimkilere de
Yorgunluğumu anlarsın hemen....
Büyük olan yorgunlugumu hemen okşarsın
Taa derinden,hissedersin benim gibi.
Aniden bir fırtına kopar,
Derinlerden gelen bir uğultuyla.
Sararsın beni,sımsıkı hiç bırakmazcasına..
İkimiz de denizin tam ortasında.
Kara görülüyor uzaklardan,
Düşünceye zor geliyor ondan ayrılmak.
Ama ayrılıyorsun ,hayat işte...
Sen ise kürek çekiyorsun yeniliklere
Tatmadığını tatmak...
Saramadığını sarmak için
Hiç yılmadan,bıkmadan,usanmadan
Gidiyorsun yeni ufuklara,
Ve arkana da yaşamı katıyorsun...
