koskoca istanbul bir ben gibi..
hayata dair kırıkları maviye bırakıyorum,
yüzümün asıklarını sadece vedalara.
kırıp kırıp dökülen toz parça yüreğimi.
şimdi ellerimle topluyorum yerlerden.
içimdeki sesi dinler gibi yapıyorum,
öpüyorum sonra onu ama..
degişmiyor gözlerimin yalnızlığı..
değişmiyor istanbul.!
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
