KOPARILMIS GÖNÜLLER
Sevgisizlikler görür bu mahzun kanlanmış gözler
İnanmak istemez masum kalır tüm yaşlanmış sözler
Alıp basını gitmek...kaçmak ister nafile
Koy verip gitse de,saklansa da silinmez bu derin izler....
Unutmak...
Ölümüne...ilelebeten....
Kabulümdür, söneceği bilinse bu közler
Taşınmaz mı,akıtılmaz mı kan göllerinden seller
Susturma, kapatma parmağınla dudağını
Gerekirse ödenir yüzlerde ölümlü bedeller
Kavrulan dudağıma su veren sen misin?
Ya da serapta hülyalara dalan şaşkın ben mi?
Kumların savurduğu gül kokularındaki yellerde misin?
Ya da ait olduğunda koskoca bir hiç olan yerlerde mi?
Korkma bu sefer ağlatmayacağım gözlerimi ucube gönüllere
Varlık ya da yokluk önemsizdir artık bu masum bedenlere
Kopartılıp atılmış sevginin dikileceği günler yakındır elbette
Sarhoşluğunda kaybolduğun alemlere git benden selamlar söyle.....
