Kalbimde bir kuş uçardı,
Eskiden.
Her zaman kurtulurdu,
Mantığımın kafeslerimden.
Kaçıp giderdi,
Yeni konaklar aradı kendine.
Aylarca gelmezdi kimi zaman.
Ama geldi mi,
Hep kırık olurdu kanadı.
Mahzun mahzun bakardı
O zaman bana.
Ben de açardım kalbimi
Hiç beklemeden,
Dinlensin kendine gelsin diye.
Bir gün kaldırdım kafesleri.
Engellemeyecektim artık onu.
Ama bu sefer de,
O uçmak istemiyordu.
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
