Kalbimde bir kuş uçardı,
Eskiden.
Her zaman kurtulurdu,
Mantığımın kafeslerimden.
Kaçıp giderdi,
Yeni konaklar aradı kendine.
Aylarca gelmezdi kimi zaman.
Ama geldi mi,
Hep kırık olurdu kanadı.
Mahzun mahzun bakardı
O zaman bana.
Ben de açardım kalbimi
Hiç beklemeden,
Dinlensin kendine gelsin diye.
Bir gün kaldırdım kafesleri.
Engellemeyecektim artık onu.
Ama bu sefer de,
O uçmak istemiyordu.
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
