Artık;
Ne sabahları seviyorum,
Sensiz uyandığım için.
Ne de akşamları,
Yapayanlız kaldığımdan.
Gecelerden nefret ediyorum,
Kendimi, sensiz bıraktığımdan.
An kalmadı işte,
Kendimden nefret etmettiğim.
Sensiz bıraktığım için, kendimi.
Nefret ediyorum kendimden.
Suçlu benim,
Cezamıda ben vermeliyim...
Kırdım kalemi,
Umut olmayınca, temyizi de yok artık...
Yok ol......
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
