Versiyonu yükselmeyen bir saplantı gibidir yalnızlık,
Geçmişe noktalanıyorum,
Gölgem izdüşürüyor sessizliğe,
Duvarlara tuğlalar çiziyorum,
Senin sevdan bana hayattır,
Gözlerin ummanlara yetmeyen özlemlerim,
Herkes konuşurken değil sevdiğim,
Herkes susarken,seni seviyorum derim,
Gidilmeyenin senaryoları,
Hipnoz geçirten akşamlarda yağmur bekliyorum,
Aşk yakıyor meşalesini kentin,
Ve dokunurken dudaklarıma ellerin,
Yanıyorum,
Kendimi söndüremiyorum,
Sonra,
Sabah geliyor zafere alışkın bir ordu gibi,
Bense hala yokluğunu kovalıyorum,
Bana sensizliği ezberleten dört duvara,
Durmadan kalpten tuğlalar çiziyorum....
