HAZAN
Yapraklar düşer, düşer gibi sonsuzlardan
Soluyor sanki göklerde uzak bahçeler;
Düşer her biri isteksiz yaprak yaprak.
Ve gecelerde düşüyor ağır toprak
Issız tenhalara tüm yıldızlardan.
Hepimiz düşüyoruz. Şurdaki el düşerken.
Ve bak etrafına: hemen herkes düşmekte.
Ve biri var ki, düşmeyi gözetmekte,
Sonsuza dek sevecen ellerinde taşırken.
