Gün erirken sularda renk cümbüşüdür zaman.
Gülden ziyade güler gözümde tüten handan .
Aşka girizgâh olur tebessüm ettiği an.
Gül kokar baştan başa gül kurusu akşamlar.
Gül misalin gamzesi hüsnü ana haz katar.
Sinemde sızlayan yer onun adıyla atar.
Yol alır Kafdağı’na sevda yüklü bir katar.
Naz tüter baştanbaşa gül kurusu akşamlar.
Evvel bahar olunca erguvanlar gülümser.
Her yan güzellik solur istisnasız seraser.
Yeşillenir ağaçlar mührünü vurur kevser.
Kor olur baştanbaşa gül kurusu akşamlar.
Sevgili gül kokulu menendi yok bir hüma.
Doğan gün aşan güneş eder bana aşk ima.
Depreşir sinede dert adı aşktır daima.
Gül yanaktan gül solur gül kurusu akşamlar.
Ankara,0.312.2010 İ.K
