"Yarınki gazeteyi okumak için bugün ölmenin ne anlamı var ki?" *Mark Twain*"

Gökkuşağı

yazı resim

Yağmur yağdı ıslandım
Üşüdüm ağladım
Güneş açtı
Gök kuşağı çıktı
Yüzüm güldü
Bin dilek tuttum
Koştum altından geçtim
Bekledim
Kabul olmadı dileklerim

Ağladım
Uzattım elimi
Kopardım tepemde duran
Güneşin yedi rengini
Bir uçurtma yaptım
Saldım göğün yüzüne

Çocuktum
Sevindim
Uyudum
Sonra büyüdüm
Islanmak istedim
Çocukluğumun yağmurlarında
Uçurtmamı çıkarıp tozlu sandıktan
Salıvermek istedim
Yedi kat göğün üstüne

Sonra baktım
Ne çocukluğum kalmış geriye
Ne sandıkta uçurtmam
Ne gök kuşağı
Ne mavi gökyüzü

Büyümüşüm
Üşüdüm
Boynumu büküp
Çocukluğuma ağladım

14 Kasım 2009 İzmir

KİTAP İZLERİ

Gözyaşı Konağı

Şebnem İşigüzel

Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön