Hep yokluğuna ağladım, bir çocuk gibi
Gözyaşı mesken, en sevdiği yerine,
Yağmur, gözlerimden yaratılmış gibi
Irmak gibi aktılar hasretine
Bir kış vurgunuydu gidişin,
Ve gelişin bir kış vurgunu gibi,
Sevişin yok muydu, o sevişin
Annemin saçımı okşayışı gibi
Ben, güzel aşkı beklemeyi bildim
Gözyaşlarım bile tutamadı kendini
Dört mevsim sonra gelişin,
Öğretti aşkı ve sevgiyi…
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
