Gönül gitmek diler herdem bilinmez bir dil-araya
Kanatlanmış açıldıkça açılır arş-ı sevdaya
Göründükçe de her dilber gözüme merkez-i alem
Özümsedim benimsedim koyarak dil-i şeydaya
O Mecnun ki ararken çölde pür giryan o Leyla'yı
Ruhum bulmaya Leyla'sın gider ilahi mecraya
O Ferhad ki Şirin aşkıyla delerken Bi-sütunu
Benim sevdam ne telh ahlarla vurur arş-ı a'laya
Neler gördüm cezeri kimleri sevdim bu dünyada
Meğer hepsi rüyaymış hep dekormuş sahn-ı dünyaya
Neler görsem de artık kimleri sevsem de dünyada
Gönül uyandı gafletten yönelir aşk-ı hudaya..
