Bir fırtına koptu bahçemde
Simsiyah hortum yükseldi
İçinde sen varsın sandım
Oysa aşk varmış yalnızca…
Kafamın içinde binlerce sen birikti
Taşıyamıyorum ağırlığını
Herkes seni unutmuş
Hafifletmiş kafasını
Dikmiş…
Bir ben
Seni unutamıyorum
Unutabilsem
boşaltabilsem yükünü
Kafamın içinden…
Belki bir sen daha bulup
Koyacağım
Sol yanıma
Unuttuğum öfkemi
silkeleyeceğim elbiseden...
Biraz mutluyum
Konuşmalıyım da…
Kiraz mevsimi de gelmedi bir türlü…
Dudaklarında kiraz rengi
En hoşuma giden renk
Yalvarırım gülme bana
Sev!
Sımsıcak dur yerinde
Gitme!
Bir bunu istedim
Yine isteyeceğim : "gitme!"
Aşık olmak benim suçum değil
Aşk da suç değil zaten…
Bütün erken gelmişler gibi dünyaya
Ben bir aptalım
Susuyorum
Şimdi de sen konuş
Kiraz rengiyle boyayacağım
Dudaklarından çıkan her kelamı…
