Ayrılığımızın esaret gözleri,
Cesaret sözleri, vasiyet cümleleri...
Bir bir boyanacak boğazlarımız
Üstlerindeki kelepçelerle.
Bir bir ağlayacağız
Yalanlarımızın küstah bakışlarıyla.
İçimizdeki boş denizlerde yüzeceğiz umut,
Yüzümüzdeki ilahi tebessüme sığınacağız.
Biliyor muyuz umut,
Kesiyor muyuz etimizin ışıklarını, kaşımızın suluboyalarını
Bulandırıyor muyuz, kasıklarında yabancı sabahların?
Tüm solo haykırışlarımız
Gibi yaptıklarımız
Süzgecinde kaderlerimizin birleşirken
Gökyüzündeki o küçük beyaz adacıklarda
Yaşamayı hayal edebilmek için
Hangi rahatsız edici huzurumuzdan vazgeçebilirdik?
‘Hoşçakal’ diyebildik.
