Demlendi Ömür

Kimler geçti sokaklarımdan,
Kimler dokundu mevsimlerime,
Kuşlar, uçup gittiler gökyüzümden,
Cam kenarına koyduğum
Ekmek kırıntılarına aldırmadan.
Ayaz vurdu
Meyveye durmuş dallarıma.
Dost mezarlıkları kafamın içi,
Gölgeler hıçkırıyor hafızamda.
Kaç yangının izi gönül bahçemde tarumar.
Kederler dokudu ruhumu ilmik ilmik,
Hiç acele etmeden...
Avucumda yeşermemiş bir sürü tohum,
Bir ben geçtim benden, hayallerimden.
Zaman öylece duruyor aslında,
Biz geçiyoruz zamandan.
Örtüyor, gizliyoruz ayak izlerini yılların,
Bugünlerde yalan söylüyor aynalar.
Demlendi ömür.
Bunca kahrına rağmen
Yok sitemim,
Dargın değilim yıllara.
Güzel anılarımın resmi geçiti kırmızı halımda...
Kaç fincan oldu bilmem,
Bahar çıkmıyor falımda.