Çay(1)
Dökülürken bardağa sanki türkü söylüyor.
İçen kanmak bilmiyor, tekrar tekrar özlüyor.
Çay(2)
Demlikten terhis olup bardağa kuruluyor.
Kahveyse hasetinden dolapta kavruluyor.
Çay(3)
Katresi kah serinlik kah sıcaklık sunuyor.
Öyle ağır konuk ki ateşle okunuyor.
Çay(4)
Süzülüp de geliyor, o yemyeşil dağlardan.
Namı duyuluyor hep, tavşan kanı çağlardan.
Çay(5)
Dönüp dolaşıp sohbet yeniden demleniyor.
Demlik bardağa hasret, bardak hüzünleniyor.
Ankara,04.10.2008 İ.K
