Bugün çayı yine yalnız içeceğim.
Yalnızlığın diasporasında,
Hüzünlerin rıhtımında.
Demliğimde çayı,
Yüreğimde yalnızlığı demleyeceğim.
"Yalnız bırakıp gitme bu akşam yine erken,
Öksüz sanırım kendimi ben sensiz içerken."
Şarkısını defalarca dinleyeceğim.
Ve sek çay içeceğim,
Günaha girmeyeceğim.
Demli çay burarken damağımı,
Yalnızlığı besteleyeceğim.
İğreti sözcüklere tutunup,
Yalnızlığı esir edeceğim.
Çayımda yalnızlığı şeker diye eriteceğim.
Ankara, İbrahim KİLİK,09.02.2008
