Ölümün;
Terk edip gittiği
Yerlerde yaşıyor
Zaman.
Baykuş çığlıkları kamçılıyor,
Geceleri.
Hiç acımasızca duygularım,
En büyük
Çarmıhlarda geriliyor.
Aşkımız,
Sensizliğin koynunda,
Mışıl mışıl uyuyor.
Hayallerle süslü meşalem,
Bitmek üzere.
Tökezledim
Loş koridorların merdivenlerinde.
Hatıralarımızın,
Emsalsizliğidir
Beni alıp götüren.
Mısralarımda boğuluyorum,
Seni özlerken.
Yüreğim,
Durdu duracak sanki.
Aşktan
Senden yana,
O kadar dertli.
Sıradan sözcükler değil,
İçimde
Anlatılamayacak
Esen fırtınalar,
Sen varsın.
Aşkımız var.
Çaresizliğin var...
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
