şte yıllar yaptı yine zalimliğini sana da benim gibi
Leylakların solma mevsimine girmeden
Kucakla yaşamı dört koldan, sık, özünü çıkar
Ne alnındaki izlerine ne senden götürdüklerine aldırmadan
Uçalım sonsuzluğuna çocuksuluğun gel!
Rüyaları tekrar oynatsın bize makinist
Büyümek istemiyorum diye sayıklayan biri var biliyorum geceleri benim gibi
Üşüyen ellerinde sıcak anıların tesellisi
Yalnızlıklardan kalabalıklar kadar korkan biri var
Üzülmeye vakti olmayan ölüme
Kim gülecek bizim gibi coşkulu biz de gidince?
Lacivert içimizi karartır bizim,
Ümitlerin mavisinde gezeriz pupa yelken.
