Bıkkın gecelerin bezgin sabahlara
Kavuşturduğu şafaklardan birisydi
Nefesime bulaşan
Ufukta saklambaç oynayan güneşin
Havaya attığı imza kadar belirgindi
Son bakışın
Akşamdan kalma martıları
Uykusundan zıplatarak çarptığında kapıyı
Arkana hiç bakmayacağını
Anlamış olmanın çaktırmazlığıyla
İzledim gidişini
Ve sen her adımında beni haklı çıkarttın
Tıpkı gözlerin gibi aklında arkada kalmasın
Çünkü artık gidişini görmeyecek kadar
Sırtım dönük sana....
