ağladığında gözyaşı kadar uzaklaşırsın kendinden
taburcu ettiğin anılar gecenin bir vakti uyandırır seni
ya saçlarını okşayan bir dokunuş
ya da bir başucu masalı ararsın
her gün biraz daha yaşlandığını söyler aynalar
başbaşa kaldığın kendin kadar esner yatak
en fazla yastığına küsersin
yaktığın resimleri hatırlatmak için
tahliye ettiğin yanlışlar bir gün ansızın döner
yakmadıklarını yaktıklarını hatırlamak için saklarsın
içinde bir bebek gibi uyur bilinçaltı
sallarsın geçmişini
sadece yalnızlığın uyanır
