Huysuz bulutların yorgunluğundan
Gülümseyiş gibi yürüyüp gelmek
Kutsal bir senfoni yalnızlığında
Bir tutam tuz, bir lokma ekmek
Sıkılmış yumruklar, uçuşan palto
Bu kör karanlıkta gerçeği bilmek
Bir suskun yürüyüş, bir köhne umut
Bir mermi kan, bir yağlı ilmek
Aforoz edilmiş takvim yaprağı
Yani direnmektir ve seni bulmak
Yani duruşların en yabanisi
Belki hırçın belki de korkak
Kurşuni göklere kayıtsız kalan
Beynimden süzülür bu mavi ırmak
Diyeceğim odur ki; sevmek seni
Adam olmaktır adam olmak
