Her daim çay saatim, acı kahvemsin
Hislerime dem gibi dolmaktasın
Boşalan bardaklarla çınlayan sensin
Falımda yoksun nerelerdesin
İstanbul gibisin duygu coğrafyamda
Biter mi tükenir mi taş toprak söyle
Her an aşık olmaktayım bir semtine
İçim demlendikçe ey sevgili seninle
Ters dönmüş fincanım sensizlikte
Gel doldur içimi bir an önce
Kopkoyu duygu gibi gir yüreğime
Kırk yıl hatırın kalsın bende.
