Hayat;
15 yaş rüyasıydı anne
Onaltıma bastığımda
Başlayınca kabus görmeye
Anlandım pembenin;
Aslında kızıl olduğunu
Göz yaşlarım kadar tuzlu
Ve bir Anadolu kadınının
Maharetli ellerindeki,
nasır kadar acıydı hayat
Ya da sütten yeni kesmiş
Bebeler gibi tatlı..
Hayat işte geçiyor...
Hem dudağına
Öpücük kondurduğum sevdiğimin,
Kalp atışları kadar hızlı;
Bir bakıyorsun
Birkaç cümle olmuşsun
mezar taşında
Ya da bir alkolik
Karanlık köşe başında
Hayat yalandı,
Yalancıydı anne;
Boynuma taktığın muska kadar
Anlamsızdı gözümde
Bir rüya idi işte
Geldi , geçti koca ömür
Ben hala uyanamadım anne
Yatağıma hiç yatmadığım halde.
Kapadım gözlerimi,
suçluluk duygusuyla
Boynunu büken çocuklar gibi
Ağlamaklıydım.
Çünkü acizdim,
Dur diyemiyordum zamana
Gideni getiremiyordum geri ve
Yıldızları toplayamıyordum
kavanozumun içine
Bir dilek tuttum kendimce,
Gözlerimi açtığımda
Her şey aynıydı anne.
Yine de güzeldi yaşamak
Sabah güneşine selam durmak
Bir şişe şaraba tav olmak
Meçhulde kaybolmak geceleri
Göz yaşını gizleyebilmek
Ben yaşıyorum diyebilmek.
Bir oyunum olsun istedim işte!
Bilmediğim oyunda
Yenildim anne!
