Şiir > Öyküsel
üzgün
Kimsesiz Sokak Çığlığı
Sabahın beşi gibi durgun ve soğuk gözlerin. Kirpiklerinden dağılır gibi iki sarhoş. Rüzgar şiddetini arttırsa uçacak
üzgün
Bir Eski Şehir de İki Yabancı. (Anlık)
Gidiyorum... / Aynalarda gördüğüm / 'sen' suretlerimden... /
üzgün
Kaç Richter Ölçeğinde Sever İnsan?
Kalesi yıkılmış bir şehrin Fatih'i olsan neye yarar neye yarar neye yarar? /
olumlu
Tesadüf Mü Kader mi
Farklı bir gündü güneşin doğuşuyla gelen / Hüzünmü sevinçmiydi yüreğinde ürperen
nostaljik
Mezarlar
Birkaç masum anı gıdıkladı ayaklarımı dün, / Bir fıstık kabuğuna binip mazimin su
karamsar
Zaaflar Aldanışlar
Zaaflar, Aldanışlar / Devir değişti diyor, dinlediğim masallar. / Gözlerimle