Şiir > Kent
üzgün
Eski bir intihar
Duvarların kanadığı gecelerin ucunda, / Kılıcını çekmiş bir sessizliğe sarılıyor yokluğun,
karamsar
06: 40
Şehvetli bir geceden çıkmış gib şehir / Tenha sokaklar,lekeliçarşaflar gibi buruşmuş
nostaljik
Aşkın Ayak İzlerine Rastlanmayan O Şehirde Hiç Bu Kadar Sevilmedin...
Aşkın ayak basmadığı bir şehir / Kucağında teslim etti seni o eylül
üzgün
Kentin ölümüne ortak
Hiçbir gölge oturmadı yanıma, /Senaryosuz gidişte hayatım, / Bilmiyorum, /Rastladım mı kendime hiç