Şiir > Garip
üzgün
Kimsenin Olmadığı Tenha Bir İklim!
Kuraklaşan bir gönlün sahibiyken, halim / El vermiyordu ki, nerde kime ne diyeyim
üzgün
Ah Çekerek Yanarsın Bir Manalısın.
Kalbim, sen hiç benim olmadın / Göz ardı ederek, bazen ağladım
üzgün
Sevilmeyi Bilmem Ben
Sevilmeyi bilmem ben,ben sevmeye alışmışım, / Mutluluk uzak bana,mutsuzlukla tanışmışım /
karamsar
Dert Bohçası
Kuşlar da göçtü göğümün masmavi sularından / Kanatları kırık, yürekleri buruk;