Şiir > Deneysel
üzgün
Şehr-isen
çok işlek bir koyun, dokunulmayan bir kuytusuna bıraktım / ellerimden kaydı, adına bulaşmış
karışık
Bil, Al, Ver,
BİL, AL, VER, / İçimdeki egonun patlaması ve başımın ağrısıyla çıktım evimden dışarı.
düşündürücü
Aragonal
Aragon’un kulakları, / Midas’tan uzun muydu..?/ / Gerçeğin aynasında hapsolmuş,
olumsuz
Sen, Seni Seviyormusun
En son hayallerimi annemin gözü önünde çatı katından aşağı atmıştım. / Sonra beni