Şiir > Bireysel
üzgün
Hayatın Nabzı
Zaman; nabzımın üzerinde gençlik diye atıyordu vaktin birinde, / Ama çocukluk muydu neydi,
Yalnızlık
Yalnızlık, / Gölgem benim; / Asla kaçamayacağım zindan.
üzgün
Itır Kokan Ellerini Arıyorum
balkonundan çiçekler atardı bana, / ben, beyaz bir mendil bırakırdım /
karışık
Üzgünüm Teessüflerimle
Vucudum dökülür oldu kaç zamandır üzülmelerimle / Sarılmışım sabır taşıma dalmışım dağlarca kederlerime
üzgün
Bir Dağın Bir Dağa Küskünlüğü...
Bir Dağın Bir Dağa küskünlüğü / Sonra onu gördüm Darağacında,bir Baba..Ne kadarda uzağız
olumsuz
Gece ve Sen
\*boynumda paslanmış bir zincir ve senin cehenneminin üzerinde asılı kalmışım can cekişiyorum boğuluyorum senin ateşinde eriyorum.