Şiir > Bireysel
üzgün
Demem O ki Zelda! Sensizliğin Bir Şeyi Yok
Geçmişe yolluyorum muhtemelen anlayamayacağın bu sözleri / Ve yahut anlayıp ta kabullenmeyeceğin tüm
üzgün
Bitsin Artık Hüznün Ağlayan Ağaç
Yalnızca senin adın kaldı değişmeyen, bu toprağın üstünde / Tam da yerinde, öylece
olumsuz
Bugün Yine Akşam Olurken…
Tefekkür panayırının sakinleri, çok farklılıklar oluşturuyorlardı… / Bu farklılıklar tabidi. Sarfı nazar etmeyeceğimiz
üzgün
Keşke Biraz Gözyaşım Kalsaydı Kirpiklerimde
Gidişler ki / Beni de alıp götürür bilmediğim bir yere /