Şiir > Bireysel
üzgün
Köpekler Beslenir Çöplüklerde
Hüznün arka sokaklarındayım / Gölgeler düşerken üzerimden / Işıklar yıldızlar
karamsar
Kurmaca Bilen Çiçeğin Valsi
Canım anahtarı çiçeğin içine bıraktım / Ne yapar ne eder bulursun
nostaljik
Çay ve Meczup
Akşam karanlığının siyahındaki düğüm. / Akillerin elinde biraz daha dolaşır. /
olumlu
Siz Ne Güzel Bir Hissiniz!
Ey güzel insan siz bir cansınız / Elbette ki sizde hata yaparsınız
düşündürücü
Doğum Günüm Üstüne
Ben ne vakit doğmuşum müverrihler ne bilsin / Altmışa ne kaldı ki şurada
üzgün
Bitsin Artık Hüznün Ağlayan Ağaç
Yalnızca senin adın kaldı değişmeyen, bu toprağın üstünde / Tam da yerinde, öylece
