Şiir > Bireysel
üzgün
Sevenlerin Bir Ödülüdür Yalnızlık
Latif bir şiirin yürekte kaybolması gibi / turnaların göç edip uzaklaşmaları gibi
nostaljik
Aşka mı Şiir Bulaştı, Şiire mi Aşk
Aşka mı şiir bulaştı, şiire mi aşk / Yazdıkça içimden sen çıkıyorsun
üzgün
Çok Yorgunum Sevgilim
çok yorgunum sevgilim, salıver de gideyim / suçsuzluğu itiraf ettikce suçlanmaktan
üzgün
Ciddi Ciddi Bitti
Saatlerce düşünüyorum bir sıkıntı var içimde / Akibeti belirsiz karanlık bir düşteyim
üzgün
Hiç de Zamanı Değildi Oysaki Ölümün
Bir eylül düştü şehrimin göbeğine / Taşradan kaçıp gelmiş hazanı kucağında
karamsar
Bütün Gece Direksiyon Başında Geçtikten Sonra Çıkan Şiirdir
ne bir apartmanın var avuç içlerimde / ne de /
üzgün
Orada Babam Çok Üşüyor Anne
Bir yaz daha biterken, bir geceyarısı / Karanlık bir eylül düştü ayakucuna
