"Şair, görünmeyeni gören kişidir. — Jonathan Swift"

Şiir > Bireysel

üzgün

Adsız

Adını koyamadım.. / O kadar anlamlıydıki / adsızlığın

üzgün

Hayat

Hayat.. / Şu aynada gülümsüyen yüzüme / çizgi çizgi yazılmış,

nostaljik

Hayat

Bir sokak lambası gibidir ömrüm; / Yanması gereken bir zaman /

üzgün

Ağaç ve Hiç

Beni içine çeken güzel ağaç, Terk etmedim seni yine gölgene sığınmaya geldim. Ben ağlamayı da gülmeyi

karamsar

Siyah

Siyah / Gecenin karanlığında parlak yıldızlarım ol. / Umutlarım tükendiğinde,

nostaljik

Patişahımsın

"Dünya hiçbir padişaha kalmadı, sana da kalmayacaktır. -Nizamî" / Dünya bana kalmayacak ha

Başa Dön