karışık
Bacakları Çorap Tutmayan Kadın
İnsanların arasında yürüyoruz, / Sanki onlar kadar normalmiş gibi, /
Şiir > Bireysel
üzgün
Bana Sor
Yağan yağmur damlaları misali içimden ağlamaklar,gözlerimden yaş gelmiyor... / Kurumuş gözlerimin yaşı,tek içimdeki
nostaljik
Çocuksama
ellerim, dizlerim, buğday benizli uçurtmalar uçuran yüzüm / çocuksadım yine Siryam
romantik
Denklanşör Sesleri
Deliliğin ortasından açılan delik , / Köpek merceği ile çekilmiş , siyah beyaz
üzgün
Hükümsüzdür...
Birinci istasyon,ikinci istasyon, üçüncü istasyon... / bedenim uzaklaştıkça daha da yakınlaşıyor usum
üzgün
Eski Bir Kitap Gibi...
Çok yorgunum alın götürün beni. Çok uzaklara; onun olmadığı bir limana.. / Ya
nostaljik
Doğum Günü
Hava soğuktu ve kalabalıktı gece...Kalabalığın arasında buldum seni, etrafa gülücükler saçarken.Unutulmaya mahkumdu o gece söylediğim her
karamsar
Sırtını Yırtarak Kaçmayı Başardım
sırtını yırtarak kaçmayı başardım / bir kaç adım ilerimde duruyor /
olumlu
Hayâl
toplayabilirsem hayatın bana verdiği harçlıkları, / yeryüzündeki tüm uçurtmaları satın alacağım.
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku