Şiir > Bireysel
Ben hep tek başımaydım...
Sessizliğin içinden gelen bir ses var… Adını kimse koyamaz, tarifi yoktur. Ama herkes bir kere duymuştur
olumsuz
Önce Geceye Sor Karanlığını
Önce geceye sor karanlığını / Sonra uyan çığlıklar atarak uykulardan /
karamsar
Biz Bizi Yedik Benliğimizde
Hayatımızı kurgularken; / Kuruntularımızı döşedik yüreklerimize, / Arnavut Kaldırımları misali…
üzgün
Yaşam
Doldu hüzün yağmurları ıslağı ile sandıklarım / Yığınlar dolusu acıyla yıllar boyu yaşadım...
üzgün
Bak Gördün Mü Yine Beni Vuruyor Sessizliğin
Bak gördün mü yine beni vuruyor sessizliğin / Hep sessizce vurulmak yakışır bana
olumlu
Sevgili Günlüğüm
Ahmet emminin; saray mutfağını aratmayan genişlik ve uzunluğunda ki mutfağından sevgiler ve selamlar /
iyimser
Alt Yer İse Üst Gök
Sabahın serininde serin bir rüzgar esmekte,içim titremekte / Üşüyorum ama yine bahçemde kalmak
umutlu
Bana Sen Değil Aşkın Gerek
söylemeseydim sana ,içimde yaşasaydım aşkımı, / fırtınalar büyük olsada ben olacaktım bu geminin
Acıya Tanışıksızlık
Acıyı bırakabiliriz, / Tanımıyor gibi yapabiliriz. / Ve tabii yaşını
olumlu
Kamikaze Güncesi
Şiirin Hikayesi / Öğretmenlik yıllarıma ait sıcacık anıların, bir fotoğraf albümünden fırlayarak hayat
üzgün
Artık Ben Yokum
Gidiyorum artık ben, / Adım adım uzaklaşıyorum senden. / Arkandayım hâlâ, / Görüyorsun beni, / Uzatsan