Şiir > Başkaldırı
karamsar
On İki Eylül Öncesinden Gelen Çocuk
gecedir / tekinsiz ışıklar düşer sulara / bir sonbahar ağacına
üzgün
Niyet Olmazsa Dil Avane!
Geçsin kalmışsa geçecek zamanlar / Sine¬-¬i halimde tatmadığım baharlar /
üzgün
Tutkularına Tutuklu
kadersiz bir ayyaş gibi kadehlerdeyim / seni sensizliğin şişelerinden içmekteyim /
olumsuz
Atın Ölümü Bizden Olsun
İşte bu akşam yaktık hıyanet timsali Truva atını / Üç beş Hektor gönüllü
üzgün
Sensizliğin Derinliğinde Hissedilenler!
Mahzun bir haykırış nasıl hükmü vaki / Takatsiz bedenin son gayretleri misali
dramatik
Ben Bu Şehre Gülüm Yem Etmem Seni
sus da bozulmasın aşkın büyüsü / namert dudaklara dem etmem seni
üzgün
Eylül Kızım İnsanlığımızdan Utandık Battık
Resmine bakmaya kıyamazken küçüğüm / Canına nasıl kıydılar senin küçük bebeğim
olumsuz
Karar Verdik
Neredeydin başkanım, bizi hep uyuttular? / ‘’İman kurtarma’’ deyip, batıl bir yol tuttular.