"Bir şehrin ruhu, anlatılan hikâyelerinde saklıdır. — Italo Calvino"
"Bir şehrin ruhu, anlatılan hikâyelerinde saklıdır. — Italo Calvino"
mevlana mesneviyi yazmış ta, yunus' a okutmuş; yunus kendinden emin demiş ki:
'bu kadar uzun yazmaya ne lüzum var. ben olsam; ete kemiğe büründüm, yunus olarak göründüm derdim'
şimdi ben... bu kadar uzun anlatmaya gerek yok esasen... sadece şu ye
Ben üç yaşımdayken eve bir beşik geldi. İçinde çirkin, buruş buruş, sürekli ağlayan, ellerini kollarını sallayan bir bir bebek. Kardeşin dediler. Anneannem'' Senin pabucun dama atıldı''dedi. Günlerce karşı evlerin damlarına bakıp pabuçlarımı aradım.
hayaller görmeye başladım..
tık tık tık...heyyy orda amatör yazı okumak istiyen biri var mı? belki hoşunuza gider...
Sabah dedim, evet ezan sesiyle yırtılırken gökyüzü bende sana bağırıyorum ıssız bir odadan. Bir müzik çalıyor çok farklı olan kültürlerimizi de ortaya serercesine. Aynı olmak kadar farklı olmak da aykırı aşka oysa. Yine de bırakamıyoruz birbirimizi, ne garip….
Seninle aynı şehirde yaşadım bir zamanlar. Bazı şeyleri kendim seçemedimse de güzeldi.
Ayağımın altında ezilen kaldırımlarda biraz önce senin yürüdüğünü düşünmek güzeldi.
Kocaman bir tuvalim olsa, üzerine duygularımın bütün renklerini boyasam, düşüncelerimin bütün şekillerini çizsem öyle çok rahatlayacağım ki! Beni ben yapan ne varsa, benim bile farkında olamadığım her şeyi bu tuvale dökebilmek en iflah olmaz ütopyalarımda
Yoksa siz hala ninenizin anlattığı masallara sempati duyanlardan mısınız? Tanrı bilir ya, bununla övünüp kendinizi rezil bir dünyaya rağmen, manevi değerlerini koruyanlar kategorisine de koyuyorsunuzdur. Hayallerinizi yıkmak gibi olmasın ama size diyecekl
