"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"
"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"
Bu metin, homolog organların evrim hipotezi bağlamındaki tartışmasını ele alıyor. Farklı türlerde benzer işlevli organların (kanat, göz gibi) ortak atadan değil, bağımsız olarak ortaya çıkmış olabileceğini savunuyor. Yarasa, kuş ve sinek kanatları ile insan ve ahtapot gözleri örnek gösterilerek, bu benzerliklerin evrimsel bağdan ziyade, belirli işlevler için özel
Türkçede diğer Hint Avrupa dillerinde olduğu gibi varlıklara dişilik veya erkeklik verme olayı yoktur.
Duyularımız, dünyayla bağlantımızı kuran mucizevi kapılardır. Görme, işitme, dokunma, tatma ve koklama sayesinde çevremizdeki gerçekliği algılar ve anlamlandırırız. Basit görünen bu süreç aslında muhteşem bir karmaşıklık içerir. Duyu organlarımız fiziksel uyaranları elektriksel sinyallere dönüştürerek beynimize iletir, böylece yaşadığımız dünyayı yorumlamamızı sağlar. Bu mükemmel sistem, yaratılışın harikalarından biridir.
Societe de Lingiustique de Paris (Paris Dil Bilimi Cemiyeti) tarafından 1866’da savunulması yasaklanmış Dilbirliği teorisinden bahsedeceğiz bugün
Bu çalışmamızda Mısırlıların yerel dili olan Kıptice ile Türkçe arasındaki ilginç benzerlikleri ortaya koyacağız.
Dünyanın nimetleri ve meşgaleleri biz insanlara yaratılış gayesini unutturuyor.Mal toplamak ve paraya düşkünlük,ruhumuzu karartmaktadır.Dünyaya aşırı sevgiyle bağlı olanlar,kulluğun mükellefiyetini çabuk unutmaktadırlar.
Felsefe, filozof, düşünme her zaman pek kolay anlaşılamayan bir iş, etkinlik ve tarz olarak görülmüştür. Bu durumun altında yatan asıl neden ne olabilir? Belki de yanıt insanın kendi çelişkileri ve tekinsizliğinde gizlidir.
