Geçmişi şöyle bir araladım
Dün gece tam uykuya dalacakken
Önce gözyaşlarım sıraya girdi
Anlattılar birer birer damlalar halinde
Baktımki ömrümün yarısını çalmışlar benden
Mendilim yetişti imdadıma
Ardından yanaklarım konuştu çoşkuyla
Dost eli gibi yanıbaşımda
Gülüşüyle hep koruyan bir melek gibi
Oda olmasa halim harapmış
Anladım
Dudaklarım zorlamasa sözcükleri
Zincirleme kaza kaçınılmaz ölesiye
Duyduğum sözler boş
Davranışlar fütursuzca sergilenmekte
Ben yine aynı ben
Bende kalan hüzün ertesi serinlik
Mutluluğun gölgesinde yatarken
Ellerime vuran ayışığı beni selamlarken
Gece mavisi çoktan yıldızların beyazına boyanmış
Sessizlik kaplar içimi
Huzur benim yanıbaşımda uykuya dalarken
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
