Bazen yanar, bazen söner şehrin pencereleri.
Terkedip gidenler,
Döner hayalde bir gül misale.
Benzemez kimse ona.
Edasıyla tavrıyla kendi kendine benzer…
Zambak avuçlarında,
Hep yüreğimi ezer.
Bazen yanar, bazen söner şehrin pencereleri.
Yâda düşer en sevgili.
Tarifsiz muhayyel biri.
O, bilmez gittiği günden beri,
Bir sine yangın yeri…
Ne misale sığar ne emsale.
Yakıp kavuran gözleri.
Benzemez kimse ona.
Edasıyla tavrıyla o bir periye benzer…
Gittiği günden beri,
Öksüz içimdeki şehrin caddeleri….
Ankara,14.03.2010 İ.K
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
