Dağların göğüslerinden düşüyor güneş içeri
Bağrı yanıyor için için gece gelince aşıkların
Kadehlerinde yudum yudum
Dudaklarında nefes nefese yaşamak
Belkide yaşayamamak kaygısı
Ve uzakta kalabilmek başka şehirden
Korkmadan yürüyebilmek kaf dağına
Konabilmek anka kuşunun yanına
Aşıklar serinler Tuba ağacının gölgesinde
Gün, avuçlarının içinden kayar gider
Nereye gideceğini bilemez serçeler.
