En mutlu günü çocukluğumun. Göklere pul pul paralar saçıyor anam. Babam, harmandalında kırıp dizini, bıyığını buruyor gururla bana bakıp. Kınayı getiriyor keyifle kirvem. Abim, padişah gibi kurumluş tahta, kınalı elleriyle silah sıkan amcaları taklit ediyor. Ardı ardına ışıldıyor sokak. Anam rüzgarsız bayrak gibi düşüyor önüme. Kırmızı, kıpkırmızı, öksüz bir lale büküklüğü gelip yerleşiyor yüreğime.
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
