bana korkuyu sorma
sana korkusuzluğun izlerini gösteririm
ta çocukluktan kalma
al sorularını git
soru sorma
nefret gelir aklıma
bir vakitler sevdiklerimi yalanlarım,
tün gibi, sevdiklerim gibi
sende ağır ağır iniyorsun yüreğime
elinde deste deste ümit
ümit sonu
acıyı bilir misin?
içten içe öldürdüğüm benim
yaradan bile acımaz yarattığına
yaratıp acımadığı benim...
ümitlerini alda git dostum.
benle bırak beni.
sen gidince, yerine
esmer diye sevdiğim gece kalsın.
Elçin ORHAN
30/03/2005
