Ateşlenmiş bir kentin,
Çıkmazında sıkışmış,
21.30,
Karartması bitiyor yalnızlığın,
Yasak kovalayan gece içinde,
İzleniyorum,
Seçilmiyor savrulan saçlarıyla,
cadde boylarında,
yüzünü kapatan sancısı büyümenin,
fişleniyorum..
Ne önemli kendini vuran zaman,
Ertelenmiş hüzünlere düşüyor yüzüm,
üşüyorum...
