Perdenin arkasında göbekli biri gibi
Gözetlemeyi bırak beni
Hayatın başlangıcında anlam vardı
Şimdi ise kargaşa
Ruhlar aleminde aralanan pencereyi
Kilitleme rahat bırak perdeyi
Açlık oyunları değil
Akıl icra ister dünya
Bileklerimde parfüm kokusu
Aç gözlerini yazıyorum, yüreğim ortada
Silgin koşturmasın
Aklımın sözcüsü, hem hanımefendi
Hem kosmozum
Aptallık değil benim ki
Duygularımın elçisi
Kalem tutan elin ta kendisi
İsterseniz çarmıha gerin beni
Akıl karışınca; söner susar cümleler
Peki öyle mi
Kıymet bilin ki; değer görün değer
Sözleri çürütecek kaleminiz varsa
Kalemimin karşısına, kalem çıkarın
Perdenin arkasında dilini yutan
Göbekli biri gibi
Görüyorum seni!
Kaosun efendisi!
Gözetlemeyi bırak artık beni
Benim dünyam sözlüye kalkmış
Doğduğumdan beri ayakta!
