Sonra ;Acıyı gördüm,tanıdım
Üzüntü iki yürek arasında ki eğreti duvar
Küskünüm sana;Ey Tagore
Bırak dünya sana gelecek yolu bulsundemiştin
Kimse kimseyi bulmuyor,Acı sevgiye dönüşmüyor
Alıştığın gidince, herkessiz kalıyormuş insan
Acıyan benim,Acıtan da.
Sonra; Susmak gibi zifiriye düştüm
Gülüşlerimiz hep kahır ile sınandı
Küskünüm sana;Ey Aragon
Ölemem ,ölemem ben;ölen unutur seni demiştin
Güzel gözlerim vardı bu derde düşmeden önce
Ne ölen var, ne unutan
Ölmeyen de benim, unutmayan da.
Sonra;Yerlisi olmadığım şehirlere yerleştim
Bitince hayaller; kalakaldı dilimde koca bir hayırlısı
Küskünüm sana;Ey Neruda
Seni sevdiğimi bileceksin,sevmediğim zaman demiştin
Aşk iki kişi ile sahnede,kaybeden ile Hiçliler ülkesinde
İnsan yorula yorula yontar,kırıla kırıla büyürmüş
Yontulan da benim, Büyüyen de.
Sonra;Safran bir güze,bağbozumuna ulaştık
Şimdi gelmesin ,şimdi gelemesin diyen hüznüm var
Küskünüm sana;Ey Poe..
Hiç olmazsa öldüm,Senin uğruna öldüm demiştin
Çıkmaz sokaklar köre talim,engereğe rehber
Daimsiz değildir bu acılar,Nasipçe atanırmış insan
Biraz mavi,Çokça yeşil,Çilce Zindan da.
Servet ALKAN
27.10.2021/Malatya
