Dökülüyor hüzünlerim,
Üzüm taneleri gibi salkım saçak,
Sarmaşıklara dolanmış kuru yapraklar,
Eylül rüzgarına teslim.
Güneşin boyu kısalmış,
karanlıklar öne çıkmak üzere,
Toprak daha kara, canı azalmış kedi gibi,
Düşmeden beyaz yere,
Bekle....
Belki son mevsimidir üzümlerin,
İçelim sarhoş olalım.
Bekle....
YZKİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
